تـــــــــو را دارم دوســــــــــت

منای نگاه 

وانکه از تو روی گرداند


اگر روزی گشایم این قفس را زنم آتش من این جسم و تنم را

دگر سوی چنین زندان نیایم روم گیرم به بر من دلبرم را

هرکسی را باتو افتاد ست کار از نهالش میوه ها آید به بار

وانکه از تو روی گرداند , همی شعله بر جانش فتد , سوزد چو نار

آنکس که به درد عشق مبتلا شد درد شب و روز او دوا شد

وانکس که از این چشمه ننوشید شادیش به اند وه ابتلا شد

عشق یعنی

عشق یعنی سبز و جاری تا خدا عشق یعنی گم شدن تا انتها

عشق یعنی یک نماز بیقرار نور دیدن در دل شبهای تار

عشق یعنی یک قدم تا آسمان اوج صحبتهای خوب بندگان

عشق یعنی یک صدا با دل شدن همنشین و مهمان محمل شدن

عشق یعنی همنوایی با سروش همسفر بارودپر جوش و خروش

عشق یعنی همسفر با قاصدک هم نشینی با نگاه شاپرک

عشق یعنی لحظه زیبای عشق عشق یعنی آبی دریای عشق

عشق یعنی هفت رنگ یک رنگین کمان انحنای رنگ رنگ آسمان

عشق یعنی نغمه یک نی لبک بالهای پر ز رنگ شاپرک

عشق یعنی یک نماز پر نیاز در دو دل با او شریک جانماز

عشق یعنی یک سکوت ماندنی عشق یعنی یک ندای خواندنی

محتاج تو


دستان من محتاج هزاران ستاره است امشب تا سحر منتظر می مانم.

تا تو صدایم را بشنوی  ...  تا نگاه من در نگاه تو غرق شود.

دستان من محتاج دستان تو است  تا به جاده اطمینان برسد.

یادت را به من هدیه کن  تا در کوچه های بن بست ضجه نزنم.

یادت را به من بیا موز  تا قفل درهای بسته را با کلید عشق تو باز کنم.

دستا ن من محتاج یاد تو است  یاد تو...نور...خورشید...مهربانی...

امشب یادت را در رگهایم جاری کن  ...

 که من محتاج تو هستم