به نام راهب کلیسای عشقم

برای بادکنک مسیری نیست که یک سوزن به خودش بزند یک جوالدوز به دیگران

چه در زمان جنگ و چه در زمان صلح بالاترین رقم تلفات از ان لحظات است

باغ وحش تنها بازداشت گاهی است که تمام زندانیان ان بی گناهند

هر که علم خواند و عمل نکردبدان ماند که گاو راندو تخم نیفشاند

میکروب در مورد تشخیص ازمایشگاه تقاضای تجدید نظر دارد

تا ضد یخ داخل کاسه ی سرم نریزم به قطب شمال فکر می کنم

اگر خودم همانند ساعت جلو می رفتم حالا به همه جا رسیده بودم

یکی را گفتند عالم بی عمل به چه ماند گفت به زنبوره بی عسل

کسی که تمام قلمها را داخل اب ریخته بود باخودکار می نوشت

مورچه ای که در زمستان کار می کرد گفت اضافه کاریه

نمک در نمکدان شوری نداره دل من طاقت دوریتو نداره

هر کس خر بزه می خوره پوستشو داخل سطل می ریزه

ای نامه که میروی به سویش از جانب من ببوس رویش

پر حرفی عوارض نو سازی شخصیت را در پی دارد

هیچوقت به لامپی که می سوزد پماد سوختگی نمی زنم

مار گزیده از ریسمان سیاه و سفید جوراب می بافه

اب که از سر گذشت شنا کردن به درد می خورد

بنزینی که اتش گرفته بود به بیمارستان منتقل شد

مار از پونه بدش میاد خمیر دندانه پونه نمیخره

فضول رو بردن جهنم گفت درو ببند هوا سرده

یکی نان نداشت بخوره بجاش پیتزا میخورد

هر که بامش بیش برف پارو کردنش بیشتر

عمر پشه صرف شبیخون زدن می شود

جوجه را اخر پاییز گربه می خورد

کفش کهنه در بیابان عتیقه می شود

دهنه ی جیبش تار عنکبوت گرفته؟

رد پای ماهی نقش بر اب است

توانا بود هر که پولدار بود

حساب حسابه کاکا دیگه کیه

جوجه را اخر کباب می کنند

سنگ مفت کله شکستن گران

مار گزیده پونه فروش میشه

به گاو عاشق تهمت جنون زدند

خر ما از کرگی علف می خورد

با یه گل نمیشه گلاب درست کرد

سالی که نکوست از حقوقش پیداست

سکوت مترسک چراغ سبز کلاغ است

هیچ یخی یخ تر از یخ در تابستان نیست

معماچو حل گشت باید منتظره جایزه بود

هیچ نمکی شورتر تر از کاریکلماتورهایم نیست

قبل از اینکه غصه مرا بخوردمن غصه را میخورم

حتی نور هم در ترافیک تهران دیر به مقصد میرسد

موش تو لونش نمیره چون سقف خونش چکه می کنه

اگر می شد استوا را به قطب برد هوا نیز معتدل می شد

جوانی که بختش باز نمی شد به کلید سازی مراجعه کرد

کاش خوشبختی شتری بود که در خانه ی من هم میخوابید

ابزیان محیط زیست بر ضد ماهی دودی ها تظاهرات کردند

زندگی را چه عرض کنم اما مرگ برای هیچکس کم نمی گذارد

گرانی چنان بیداد می کند که صدای ارزان فروش را نمی شنوم