شعر نو
از جمع من تا ضرب تو راهی به جز تفریق نیست
دلخوش به مجذورم نکن اینجا مگر تقسیم نسیت
با رادیکال عشق بیا تا بشکند توان تو
چیزی نچرخد بهتر است سینوس من الفای تو
وای دو اگر عاشق شود بی پرده ایکس دو می شود
چیزی شبیه معجزه با جذر ممکن می شود
گر ایکس داری در سوال جای برای ترس نیست
در انتهای مسئله دیگر مجال بحث نیست