بر روی برگ زیبای گل ســــــــرخ نهادم با دلی غمگـــــــــــین لبم را
تا با امــــــــــــــــیدی که با یاد لــــــــــب تو به صــــــــبح آرم به شادی یک شبم را
ولی هـــــــــر چـــــــــند که گــــــــرم بوسه بـودم دل تنگم چو غنچه هیچ نشکفت
در این حـــــــین که گــــــــــرم بوسه بودم گل سرخ در گــــــــوشم چنین گــفت
گل ســــــرخ مخوان آن عاشق مست که من پیش لــــــب یار هیچ هســــتم
به ســـــــــــــــــرخی گر چه دارم رنـگ آن لـــــــب ولی شیرینی و گرمی ندارم
تـــــــقدیم به همـــســــــــــفر تنـــهاییــــــــــــــــــــــم