گوشتان اگر به ناله ی من آشناست
از سفیــــــنه ای که میرود به ســــــوی ماه
از مســـــافری که میرسد زگرد راه
از زمـــین فتنه گـــــرحــــذر کنید پای این بشـــــــــــــــراگر به اسمان رسد
روزگــــــــــارتان چو روزگار ما سیــــــــــــــاه ست
ای ستاره ای که پیش دیده ی منی باورت نمی شودکه در زمین
هر کجـــــــاه هر که می رســــــــی خنجـــــری میان مشت خود نهفته است
پشت هر شکوفه ی تبسمی خار جانگزای حیله ای شکفته است
نوشته شده توسط
پویا - یکشنبه 10 آبان ماه سال 1383
