عصـــــــــر ها میان موج نور دامن از زمــــین کشـــــــیده است
ســــــــــــرخی و کبـــــــــودی افق دود و آتش به اسمان رسیده است
قلـــــــــــب مردم به خاک و خون تـــــپیده است ابرهای روشنی که چون حریر
بســـــــــــتر عروس ماه بــــــــــــود پنبه های داغ های کهنه است
نوشته شده توسط
پویا - یکشنبه 1 آذر ماه سال 1383
