گــــــــر عاشقی
حس منست وقتی بشنوم مجنون لایق چه سنبلی از عشق بر نامش نهند
ور عاشقی مجنونی است پس حس من دیوانگیست
لیـــــــــکن مـرا به نام دیـــــوانه راهش نـــــهند
گــــر عـــــشوه گر یار منست وقتی به چشمش بنــــــگرم
لیلی چـــه داند عـــــــشوه چیست تا عـــشق بر کارش نــهند
ور عــــــــشوه طنازی اوست پس یـــــار من عاشق کشست
لیــــــــکن مرا به پیکـــرم مقتـــول بر پایش نهـــــند
نوشته شده توسط
پویا - چهارشنبه 7 بهمن ماه سال 1383
