در آن دم بـا نگاهی تلخ وبه سوی گنبد مینا نظر کــــرد
به یاد لـــحظه های خوب ز غم سر را نهان در زیر پر کرد
کنون این قوی زیبــا ز پا افتاده و غمگـــین نشسته
دگــر جایی در آن بالا امید از خود دل از دنیا گسسته
نمیداند کسی در گـردش چرخ چه بازیها که دارد دست تقدیـر
بلند آواز مـــــرغ آسمانها دل افسرده غمین افتاده در زیر
در آنجـــا مرغک زیبـای دریاشده تنــها که تنهــایی بمیرد
رسیده وقت مـردن آه و افسـوس که قو در اوج زیبـایی بمیرد
نوشته شده توسط
پویا - شنبه 25 فروردین ماه سال 1386
